چنان كه گفته‌اند اين نبرد در آخر رجب بود و چهار روز رفته از شعبان خبر آن به بغداد رسيد . چنان كه گفته‌اند در همين سال جنابى سوى هجر شد و به آنجا درآمد و مردمش را امان داد ، و اين از پس بازگشت وى از نبرد عباس بود . فراريان ياران عباس بن عمرو بىتوشه و پوشش به آهنگ بصره مىرفتند - جز اندكى از آنها جان نبرده بودند - از بصره گروهى با نزديك چهارصد چهارپا كه خوردنى و جامه و آب بر آن بود سوى آنها روان شدند . چنان كه گويند بنى اسد سوى آنها رفتند و اين چهارپايان را با بار آن بگرفتند و جمعى از كسانى را كه همراه آن بودند و فراريان ياران عباس را بكشتند ، و اين به ماه رمضان بود . بصره از اين رخداد سخت آشفته شد و قصد كردند كه از آنجا بروند كه از هجوم قرمطيان بر خويشتن بيمناك بودند اما احمد بن محمد واثقى كه عهده دار كمكهاى بصره بود از اين كار بازشان داشت . چنان كه گويند هشت روز رفته از رمضان ، از ابله خريطه اى به سلطان رسيد كه عباس بن عمرو در كشتىاى از كشتىهاى دريا مىرسد كه ابو سعيد جنابى وى و خادمى از آن او را رها كرده است . يازده روز رفته از رمضان عباس بن عمرو به مدينة السلام رسيد ( 79 و به خانهء معتضد به ثريا رفت . گويند وى چند روز پس از نبرد به نزد جنابى ببود پس از آن وى را پيش خواند و گفت : « مىخواهى ترا آزاد كنم ؟ » گفت : « آرى . » گفت : « برو و آنچه را ديدى با آنكه ترا سوى من فرستاد بگوى . » و او را بر مركبانى نشاند و كسانى از ياران خويش را به دو پيوست و آنچه را از توشه و آب بايسته شان بود همراهشان كرد و به مردانى كه همراه عباس فرستاد دستور داد وى را به امانگاهش برسانند . وى را ببردند تا به يكى از سواحل رسيد و به كشتىاى